imtenboske
Wat jij in je voelt is leven en wat ik in mij voel is leven, wij voelen hetzelfde leven en wij zijn allebei mens. Maar wij zijn niet allemaal gelijk, wij zijn zelfs allemaal verschillend van elkaar, hier en daar lijken we op elkaar, als mens, maar niemand is precies hetzelfde. Wij hebben allemaal een eigen ‘ik’, maar het leven wat wij allemaal in ons ervaren, dat is bij iedereen hetzelfde leven.
De waarheid van leven kunnen we heel goed zien in de natuur, waar alles groeit en bloeit, juist ook als de mens zich er niet mee bemoeit. Een boom of een plant, elk gewas maakt zaad, het valt op de aarde, wordt meegenomen door de wind en het groeit uit tot precies hetzelfde gewas waar het zaad van is. Zo geeft het zaad van een roos, eenzelfde roos en het zaad van een eikenboom een nieuwe eikenboom. Dit geldt ook voor alle dieren, uit een mus wordt een mus geboren, uit een tijger een tijger, enzovoorts. Daarbij is het zo dat dieren altijd het voedsel vinden dat voor hen nodig is. Dat gebeurt in de vrije natuur, zonder dat de mens daar iets aan doet. En uiteindelijk wordt een mens, uit het zaad van een mens geboren, zaad dat alles in zich heeft om als mens geboren te kunnen worden.
En in onze vrijheid kunnen wij allemaal vanuit ons eigen ‘ik’ leven, doen wat wij willen. En nu denken heel veel mensen dat het leven dat zij in zich voelen, hun eigen leven is, dat hun ‘ik’ besef, hun leven is. Toch denk ik dat al die mensen zich daarin vergissen. Want niemand kan zeggen dat hij uit zichzelf tot leven op aarde gekomen is en niemand weet wat er na zijn verblijf op aarde van hem over zal zijn. Veel mensen denken dat er na hun verblijf op aarde niks meer is. Maar ik denk daar anders over.